Column Willem Haandrikman “Geheugenverlies”

Geheugenverlies ‘Ik vind december een rotmaand’ zei de man die naast mij was komen zitten in het restaurant van het ziekenhuis. Mijn vrouw moest er even naartoe voor onderzoek en dat zou ongeveer een half uur duren. Ik mocht daar niet bij aanwezig zijn. ‘Ik ga wel even zolang naar het restaurant’ zei ik. Het was er druk. Ik zat net achter een kop koffie en mijn krantje door te bladeren toen die man naast me neerplofte. Het was een gezette zestiger die zonder schaamte zijn weerzin tegen de feestmaand etaleerde. Ik kende de man niet, hij mij ook niet, […]

Column: Het gevoel van… Zondagavond.

Opgeruimd staat netjes! Ken je dat gevoel? De kinderen op tijd naar bed, manlief op de laptop en je denkt…ik ga mijn avond nuttig invullen. Een frisse start op maandag geeft mij altijd een voldaan gevoel! Dus pak ik een kop koffie (geen koekje..) en open de harde schijf van het tv kastje. Wat een verzameling aan films en series moet er nog gekeken worden. Vier koppen koffie verder is de taartdiagram met de helft afgenomen. Missie geslaagd! De schijf is opgeruimd. Naar buiten kijkend krijg ik een ‘alleen op de wereld’ gevoel. De buurt is stil, zelfs de lantarenpalen […]

Column “Kerststukje”

Kerststukje Het is wel wat met de wereld; veel rumoer in de landen om ons heen, hele volksgroepen op drift, geweld tegen kinderen en vrouwen, massa-ontslagen in de zorg, zzp ‘ers in de gordijnen, herrie om het gedogen van wiet en boven dit alles warmt de aarde ook nog in rap tempo op. Ja, wat wil je ook met al die agressie en boosheid. De stoom moet toch ergens heen. En nu blader ik zo kriskras nog maar door één krantje… Bij al deze ellende laat ik ons Schakeltje even buiten beschouwing. Niets ten nadele daarvan overigens. Aangezet door de […]

Column: Een sprookje

Ik houd niet zo van sprookjes, dit om te beginnen. Dat had ik vroeger al. Het heeft te maken denk ik met het al te opzichtig verliezen van de slechterik en het winnen van de geslachtofferde. Noem het maar een soort Assepoester-syndroom of een Hans en Grietje-traumaatje. Nee, ik las liever de Kameleon of Arendsoog. Dat stond wat dichter bij het plattelandsleven en je wist wat je had. In het latere leven bleken die sprookjes echter niet zelden een maniertje om iets vervelens omslachtig uit te leggen en daarin schoten die jongens van Kameleon dan weer te kort. Die moderne […]

Column “Café aan de Hunze”

Café aan de Hunze Op een middag -ik was aan de straatkant in de tuin bezig- stopte er een fietser. Hij zei bestuurslid van de Historische Vereniging van Gieten en omstreken te zijn. Met name vanwege de Gieterveense bijdragen lees ik hun periodiek met enige regelmaat. Hij vroeg mij of ik de schrijfkunst beoefen en omdat ik dit niet ontkende vervolgde hij of ik niet eens een verhaaltje wilde schrijven voor hun blad, want ze kregen zo weinig copy binnen over Gieterveen. ‘Dat wil ik wel doen’ zei ik, ‘maar alles wat ik schrijf is wáár gebeurd en een verhaaltje […]

Column Willem Haandrikman “Pijpie roken”

Pijpie roken De zomer loopt een beetje op z’n eind, dat wil zeggen de meteorologische. Het weer bepaald zelf het hoe en wat. Daar kunnen wij mensen voorlopig nog niks aan veranderen en dat is in bepaalde opzichten maar goed ook. Nu ik dit schrijf lijkt het al dik najaar; het regent pijpenstelen, het onweert en de temperatuur zakt tot onder de 20 graden. Het laatste graan staat echter nog op het veld. Dat zou mijn vader, die altijd graag de eerste met het zaaien en het oogsten wilde zijn, moeilijk hebben kunnen verkroppen. Maar tegen het weer is geen […]

Column Willem Haandrikman “Verkassen”

Verkassen De laatste tijd ben ik veel bezig geweest met het leeghalen van het huis van mijn schoonmoeder. Door afnemende gezondheid is ze naar Dekelhem verhuisd, hetgeen betekende dat haar veel grotere oude woning ontruimd moest worden. Mijn schoonmoeder was een royale koopster van kleding en al wat men zo in de huishouding nodig heeft. Daar kwamen we bij het leeghalen van de vele kasten en laden weer eens achter. Ik zal er geen kwaad woord over zeggen en ik wil ook niet vervallen in de tot op de draad versleten clichés en schoonmoedergrappen want, ik heb het altijd heel […]

Column Willem Haandrikman “Wensvlinder”

Wensvlinder Elke poging die de mens onderneemt om terug te gaan in de tijd is bij voorbaat gedoemd te mislukken, het is eerder de tijd zelf die de geschiedenis laat herhalen. Dit klinkt misschien wat heftig, maar het moet even worden gezegd. Afgelopen zaterdag waren er in ons dorp een reeks activiteiten waardoor ik onwillekeurig aan het vergelijken ging en waarbij de moderne tijd uiteindelijk glansrijk won. Als je werkelijk een bepaalde tijdfase wilt nabootsen moet je het dorp immers grotendeels afbreken en weer opbouwen zoals het er op dat bewuste moment uitzag en dat zal schrikken worden, want nu […]

Column Willem Haandrikman “Huis & haard”

Huis & haard Een tijdje geleden raakte ik met iemand in gesprek die na een tijdje vroeg  waar ik vandaan kom. ‘Uit Gieterveen’, zei ik. Wat er toen gebeurde was op zijn minst opmerkelijk. De man begon zonder dat hij mijn binding met mijn woondorp kende Gieterveen enorm te prijzen. De molen, de grote kerk en het kleintje, de huizen, ja zelfs de mensen die er wonen kregen een lik odeur. Waar die geweldige waardering vandaan kwam was mij totaal vreemd. Ik wist niet hoe ik het had, voelde mij een beetje overrompeld en was bijna geneigd te vragen ‘U […]

Column Willem Haandrikman …hoe de oorlog is verdwenen…

…hoe de oorlog is verdwenen… De meeste van de stukjes die ik schrijf ontstaan redelijk snel. Binnen een uur staat het raamwerk meestal wel op papier en met het corrigeren en uitwerken komt er nog eens een paar uur bij, maar dan is het voor de bakker. Soms zit ik er een paar dagen tegenaan te hikken. Nu ook. De reden is dat ik het, een beetje ingegeven door de massale berichtgeving over de bevrijding nu 70 jaar geleden, wil hebben over de oorlog. Die heb ik niet zelf meegemaakt, maar de groep mensen die het wel heeft meegemaakt wordt […]

Column Willem Haandrikman “de nieuwe Hunze”

De Nieuwe Hunze Het weer was geweldig, te mooi om thuis rond te hangen en ik wilde de onlangs klaargekomen loop van de Hunze wel eens in alle rust bekijken. Vanuit de auto kan dat ook wel, maar lopend of fietsend is toch veel beter. Begin maart is het en dan al 15 graden, dat is toch wel uitzonderlijk. De wereld leek op slag in rep en roer. Op Bonnerveen werd ik door een grote groep wielrenners bijna van de weg gereden. Ze bezetten de hele straat, één met hun sport, daardoor vergaten ze al het overige verkeer. Nadat ik […]

Column Willem Haandrikman “Wonen op stand”

Wonen op stand Bij de pinautomaat trof ik Bareld. Als ik had geweten dat hij daar toevallig ook naartoe liep, dan had ik nog even gewacht, want ik ben niet zo gek van hem. Ik ken hem nog van de vroegere jeugdsoos en kennelijk is er toen bij hem iets van mij blijven hangen wat mij voor hem onvergetelijk maakt. Een beetje regioroem is best aardig, maar het kan ook gaan knellen en dat doet het in dit geval. In de kwartseconde dat hij mij zag braakte hij mij zijn tot vloek verworden groet toe, luidende: ‘Ha, daar heb je […]

Column “Man alleen”

Ik ging op bezoek bij mijn vrouw die voor een knieoperatie in het ziekenhuis lag. Het was stormachtig weer, maar dat doet aan het verhaal verder niets af. Ook niet als het woord ‘stormachtig’ als metafoor zou gelden op wat er zeer recent in Parijs gebeurde. Ik moest nog even langs de bloedafnamepost, dat kon in één moeite door. Er zat een hoop volk. Ik had nr.159 en nr.140 was net aan de beurt. ‘Dat wordt nog een lange zit, Willem’ hoorde ik achter mij iemand zeggen. Ik keek om en zag een oud-collega van mij. ‘Hé Jan’ zei ik, […]

Eindejaarsbericht ’14 column Willem Haandrikman

Eindejaarsbericht ’14 De Sint is weer terug naar Spanjeland, de pieten afgeschminkt en rustig glieren we naar de kerstdagen en het oudejaar. Het is midden december, een week voor de wintertijd, ik kan rustig stellen dat het een bewogen jaar was. Ik heb voor het eerst een heel jaar niet meer betaald gewerkt. Het arbeids-contract met mijn werkgever hield vanwege aanhoudende lichamelijke klachten in juni op, nadat ik al vanaf eind vorig jaar thuis was. Tijd voor  heroriëntatie, op zoek naar een andere baan, re-integratie en dát op je 63ste! Ik ging vrijwilligerswerk doen, maar huiselijke omstandigheden – mijn vrouw […]

Column Willem Haandrikman “Hobbyderij”

Hobbyderij Dieren hebben geen hobby’s. Dat is alleen weggelegd voor mensen. Het onderscheid tussen mens en dier begint bij de vraag ‘Heb je ook een hobby?’ Bij dieren zul je die vraag niet tegenkomen. Maar het Engelse woord hobby betekend ‘stokpaardje’ en tevens heet een bepaalde soort boomvalk hobby. Zo heel erg vreemd is het dus niet om dieren met hobby’s te associëren. Op de vraag wat iemand’s hobby is antwoordde men vroeger meestal met ‘iets verzamelen’. Dat is deels voorbij. Een hobby is tegenwoordig meestal iets huisvlijterigs. Van gehaakte pannenlappen, het aanleggen van een dorpsarchief tot het knippen en […]

Column: “Zwartepieten”

Ik werd een beetje moe van die Zwarte Pietendiscussie en zag het liefste die hele Piet opzouten, maar dat zag ik helemaal verkeerd, zei mij een goede vriend uit het onderwijs. Zoveel zielen, zoveel meningen. Op een dag was ik het zat en ik plukte 5 toevallig passerende kindjes van de straat en ging met hen in conclaaf. Hier volgt het verslag, enigszins bijgestuurd door ondergetekende . Ze heten: Quintus, Tinea, Flip, Marietje en Geert. De namen noteerde ik van hun petjes. Ik legde hen na ze eerst van voldoende snoepgoed te hebben voorzien de mij dwarszittende vragen voor. Mijn […]

Column: “Wereld in beweging..”

Het was eind van september, warmer dan menig hoogzomerdag, ik besloot een eindje te gaan fietsen. Even d’eruit. Ik koos voor de richting De Hilte en dan naar Gieten. Ik was niet de enige. Afgezien van andere fietsers leek de natuur wel in brand te staan; zoveel geluiden en zoveel bezigheden! Een paar vlaamse gaaien scheerden vlak voor me langs, elk met een eikel in de snavel. Een vlucht voor elke eikel. Nauwelijks onderweg of ik had de nodige ooievaars, meeuwen en reigers al gezien. Op de brug bleef ik even staan. Wat een activiteit rondom me, wat een beweging! […]

Column Willem Haandrikman “In- en uitchecken”

In- en uitchecken Zoveel te verder ik mij van huis begeef, zoveel te meer voel ik mij een niet al te snuggere toerist. Onlangs begaf ik mij op een zaterdag met de trein naar ’s Hertogenbosch – of Den Bosch, zoals sommige mensen zeggen. Ik was alleen, want de vrouw sukkelt met haar been en kan niet goed lopen. Op zich is het best leerzaam zo af en toe eens op je uppie de wereld te betreden, want áls we al met de trein gaan dan regelt mijn vrouw altijd de kaartjes, terwijl ik de auto parkeer. Tegen de tijd […]

Column Willem Haandrikman “Stam + t”

Stam + t De vakantie is begonnen en hoewel het op meerdere plekken in de wereld behoorlijk rommelt en ons dit niet onbezorgd laat, proberen wij er toch iets moois van te maken. Wij wonen tenslotte in een relatief veilig land, laat dat gezegd zijn. Onze vakanties bestaan meestal uit dagtochtjes door het noorden. Van Termunten tot Lemmer of naar beneden tot de grens van zo ongeveer Deventer. Dat is onze aktieradius. Soms een reisje met de trein naar het westen of het zuiden en in de loop van de avond weer lekker thuis. Gisteren reden we van Delfzijl af […]

Column Willem Haandrikman “Thee voor twee”

Thee voor twee In deze tijd, de tijd waarin het WK-voetbal plaatsvindt, moet het voor mensen die deze sport geen bal kan schelen moeilijk aansluiten zijn. De wereld lijkt immers bezeten van de WK en probeer dan maar eens een ander onderwerp aan te snijden. Ik moet eerlijk bekennen dat ik geen voetbalfanaat ben, ik zie de doelpunten van de wedstrijden die er toe doen bij uitzondering op het Journaal en roep in het beste geval ‘wat een prachtig doelpunt’ en daar blijft het zo’n beetje bij. Midden in dit wereldgeraas, prompt na de verpletterende zege op Spanje – we […]