Jaar: 2021

Zo, de kaartjes zijn weer geschreven. Een hele stapel. Sommige jaren komen er paar bij en soms vallen er een paar af. Het is geen vervelend karweitje. De vanwege het c-virus opgelegde advies om op ruime afstand van elkaar te blijven, maakt mensen knorrig en dan is zo’n simpel kaartje misschien eventjes een verlichting. Enige…

We waren op onze oude begraafplaats vanwege de Lichtjesmiddag. Dat is een modern uitvloeisel van het Allerzielen, een van oorsprong oud katholiek gebruik om elk jaar op 2 november de graven van onze gestorvenen te bezoeken en een kaarsje voor hen op te steken. Wij hebben het enigszins gepopulariseerd, maar de gedachte erachter is dezelfde….

Het ouwe café wordt (of is inmiddels al) verkocht, hoorde ik vanmorgen. Ik keek er niet echt van op. Het staat al jaren te verpieteren en dat heeft het niet verdiend. Er zal iets mee moeten gebeuren voordat het helemaal vervalt. Ik zei dus ‘Café Zwiers’ en iemand anders zei ‘Nee, café Hoving’. Dat gaf…

Sinds ik niet meer verplicht ben bij een werkgever arbeid te verrichten of bij het UWV als werkwillige ingeschreven te staan, hoef ik in principe om die reden nooit meer vroeg op. Dat is voor sommige mensen een zegen, voor anderen een ramp. Ze vrezen al ver voor hun pensionering het zogenaamde ‘grote zwarte gat’….

Ik heb me teruggetrokken in het koelste deel van ons huis, ik noem het voor het gemak het achterkamertje. Een woord met een negatieve klank, want het schijnt dat er in regeringskringen in zulke kamertjes nogal eens gekonkelefoesd wordt over één en ander. Het wonderlijke is dat vanaf het moment dat ik mij hier neerzette,…

Enige weken geleden stond er een uitgebreid artikel in het Dagblad van het Noorden waarin werd gesteld dat er in weinig Drentse gemeenten straten zijn genoemd naar vrouwen, in Aa en Hunze zelfs geen enkele. Dat is toch opmerkelijk, dacht ik, toen ik het las. Ik heb er eerlijk gezegd nooit zo bij stil gestaan….

Ik heb het helemaal gehad met dat coronagedoe! Niet dat ik er zelf aan lijd, maar het gezever erover en dan het steeds maar uitstellen van de versoepelingsdatum is toch werkelijk om je hoed bij op te vreten. Houd daar toch eens mee op!, roep ik soms in lichte wanhoop naar het tv-scherm. En Hugo…

Jaren geleden schreef ik een stukje over een man die ons huis meende te kunnen kopen. Het was in de tijd dat de huizenprijzen in een dip zaten en de WOZ-waarde met wat zakgeld nog te vereffenen was. Dat is nu wel anders. In dat verhaaltje situeerde ik een nogal patserige man in een cabriolet…

Van alle tot nu toe van Staatswege eerst geadviseerde en later verplicht gestelde maatregelen om het coronavirus de kop in te drukken, heb ik nog de minste moeite met de avondklok. Dat komt omdat ik ’s avonds al niet vaak de deur uit ging. Vóór de anderhalvemeterafstand, het elkaar niet meer mogen aanraken, de lockdown…