Soms denk ik weleens dat ik het helemaal verkeerd heb aangepakt. Het werkzame leven, bedoel ik. Dan lees ik weer in de krant over een onverlaat die met wat handige trucjes is binnengelopen en zijn dagen slijt op een zonnig eiland. Je moet weliswaar van gewetenloze huize komen en uitermate slim om dit te bereiken….

Niet om het een of ander, maar ik lees weleens dat de ouders van kinderen en dan weer diens kinderen reuze populair bij hen zijn. Ik spreek hier dus over grootouders versus kleinkinderen. Het klinkt bijna beledigend voor de kinderen dat opa en oma het zo goed met hun kroost kunnen vinden. Tussen ouders en…

Het doet pijn, maar na 17 jaar verlaten wij Bonnerveen. Zeventien prachtige jaren woonden wij op nr 38b Bonnerveen. Een mooi huis, prachtige natuur en gezellige mensen om je heen. Je moest wel geweldig kwaadwillend zijn wilde je met hen ruzie te krijgen. De gezelligheid, saamhorigheid…, waarom gaan we eigenlijk weg? Dat prachtige uitzicht tot…

Vanmiddag reden we een rondje en belandden bij het Hunebedmuseum in Borger. Een mooie plek om tot rust te komen. Niet alleen het museum, maar vooral de tuin er omheen. Ik heb in dit museum een tijdje als vrijwilligger gewerkt en voel me er nog steeds thuis, temeer de oudheid en dan met name die…

Je kunt bijna geen krant of tijdschrift openslaan of je leest op enig moment wel iets over de oorlog. Niet dat ik er specifiek op let of omdat het weer tegen de dagen van de bevrijding loopt. Een boekenbijlage, in welke krant dan ook, is zelden Tweede Wereldoorlog-vrij. Er is altijd wel een herdruk van…

Voor de aardigheid eens een verhaaltje gemodeleerd naar een bekend sprookje. Op een dag liep een jachtopziener langs het nieuwe gebied van De Hunze en zag tot zijn verbazing een wolf aan de oever liggen. De jachtopziener had geen geweer bij zich, enkel een mes en voelde een zekere vrees. Met wolven wist je het…

Er is mij gevraagd of ik iets kan vertellen over de bevrijding van Gieterveen. Ik weet eerlijk gezegd niet meer zoveel over deze tijd , maar juist in die bevrijdingsweek gebeurde er heel veel. Om te beginnen: mijn vader was stelmaker en zijn bedrijf dat tevens ons woonhuis was bevond zich op de hoek van…

Er is natuurlijk geen enkele niét doedag. Een mens doet continu wat. Of dat altijd ten goede van andere mensen en de natuur komt is zeer de vraag. We bewegen en consumeren wat weg met mekaar en letten niet altijd op de omgeving. In vroegere tijden hadden we nog de slogan ‘Laat na uw verpozen…

Soms komt een onderwerp zomaar uit de lucht vallen. Ik gokte op de eerste marathonschaatswedstrijd op natuurijs te Noordlaren en had al een stukje in gedachten, maar toen viel de dooi alweer in. Shit! Onze eigen ijsbaan was amper dicht en de krokussen kwamen al uit de knop. ‘Dat wordt ‘em niet meer’ zei ik…

Wilfried zit op zijn favoriete stek op de vensterbank naast mijn leestafel en snort zich de kaken blauw. Er ligt een dun laagje sneeuw op het pleintje. Alsof iemand daar vannacht een zak suikerpoeder heeft leeggestrooid. Gerrit loopt er voorzichtig omheen. Ik hoor aan het afnemen van het snorren dat Wilfried hem goed in de…