Dag Gieterveen, bedankt Gieterveen!

Het doet pijn, maar na 17 jaar verlaten wij Bonnerveen.
Zeventien prachtige jaren woonden wij op nr 38b Bonnerveen. Een mooi huis, prachtige natuur en gezellige mensen om je heen. Je moest wel geweldig kwaadwillend zijn wilde je met hen ruzie te krijgen.
De gezelligheid, saamhorigheid…, waarom gaan we eigenlijk weg?
Dat prachtige uitzicht tot aan de Hunze, de vogelrijkdom direct om je huis, de reeën, de hazen en, niet altijd even aardig, de vossen.
De kippen van de buren, die altijd gezellig in je tuin scharrelden, de konijnen die hun holen trachten te graven in ons gras, de schreeuwende parelhoenders onder ons slaapkamerraam…, wij zullen het missen. De schapen naast ons, pony Misty die zolang steeds mekkerend op ons afliep zodra wij thuiskwamen… ach, waarom gaan we eigenlijk weg?
Het is niet omdat de enige supermarkt van Jan Smit in het dorp moest sluiten, alhoewel wij die sluiting zeer hebben betreurd.
Het is maar zelden dat een mens een bevredigend antwoord kan krijgen op die grote vraag:
‘waarom?’.
Vanaf ons erf de laatste blikken werpend rondom, denken we even terug aan onze oude buren Jantje Hoving en haar zoon Mans. Buurvrouw Jantje, die altijd zat aan de kop van de keukentafel en altijd bereid was tot een praatje. Daarin was ze heel voorzichtig: ’Ik wil niks gain drokte…’. En zonder nieuwsgierig te willen wezen, altijd vol belangstelling naar ons welbevinden. Mans, die graag vertelde over allerlei uit het verleden van Gieterveen.
‘Kom even binnen’, zei Mans dan, ‘even dreumen’.
Zij zijn niet meer onder ons.
Er is zoveel wat ons aan Bonnerveen en Gieterveen bindt.
Zeventien jaar in Gieterveen. Het Hebreeuwse woord voor goed is ‘Toov’. Dat heeft de getalswaarde van 17.
Na elke scheppingsdag in het boek Genesis komt de zin; ‘En God zag dat het goed (toov) was’.
En dan begint God met de volgende scheppingsdag.
Het getal 17 zegt: stop, het is goed, maar nu moet je een volgende stap gaan zetten.
Zo verlaten wij na zeventien jaren Gieterveen en heet onze volgende stap Nieuw-Amsterdam.
Wat ons verdriet zijn die afschuwelijke windmolens die ongetwijfeld een vreselijke aantasting zullen zijn van dit gebied. En niemand die ons er van heeft kunnen overtuigen dat deze wangedrochten een stabiele wezenlijke bijdrage zullen leveren aan de energievoorziening.

Bonnerveen, Gieterveen, het ga je goed.

Roelf en Heily Stoel

P.S. Hierbij zeggen we al onze lidmaatschappen en donateurschappen op.
Ons nieuwe adres is: Binnenhof 4, 7833 CS, Nieuw-Amsterdam.

 

Ter afsluiting het laatste gedicht van Roelf voor onze website:
Jeuk
Mien vrouw dei haar in kraante lezen
der sol nait veul insecten meer wezen
dou is ze zo maor der aofe-stapt
van ’t klappen met de vliegeklap
Gain kwaod over ons mil- i – eu -culties
maor ik zit onder de muggebulties.

 

Vergelijkbare berichten

  • De wolf en de jager

    Voor de aardigheid eens een verhaaltje gemodeleerd naar een bekend sprookje. Op een dag liep een jachtopziener langs het nieuwe gebied van De Hunze en zag tot zijn verbazing een wolf aan de oever liggen. De jachtopziener had geen geweer bij zich, enkel een mes en voelde een zekere vrees. Met wolven wist je het…

  • Column “Eindejaarspraatje”

    Van alle wetenschappelijke onderzoeken scoren zij die grote, levensechte voorwerpen ontdekken het hoogst. De vondst van een dinosaurus of een VOC-schip maakt veel meer indruk dan het resultaat van een onderzoek dat aantoont dat bijvoorbeeld eenzaamheid een wezenlijk probleem aan het worden is. Dit laat zich niet zien in beelden, hoogstens vangen in grafieken.Net als…

  • Column: Stöbben…

    Meerdere jaren hield ik samen met nog iemand op goede vrijdag of op stille zaterdag de wacht bij het opbouwen van het paasvuur. Je moest er dan op letten dat er geen geverfd hout, koelkasten of stöbben erop werden gegooid of anderszins baldadigheden werden bedreven. De laatste keer kwam aan het eind van onze diensttijd,…

  • Über die Grenze

    Mijn actieradius is niet erg groot, ook nooit geweest, als ik de landen rondom Nederland tenminste even vergeet. Die heb ik dan weer wel meerdere keren bezocht. Ik zeg dit omdat het tegenwoordig helemaal niet vreemd is als kinderen al meerdere keren aan de andere kant van de aardbol zijn geweest, maar nog nooit in…

  • Column: Bevrijding!!

    13 april. Vandaag is het precies 75 jaar geleden dat Gieterveen werd bevrijd. Bijna 5 jaar had het geleden onder de knoet van de Duitse Wehrmacht met alle gevolgen van dien. Ik had er nog een verhaal over willen schrijven, over hoe de Polen bij De Hilte aankwamen en over hoe de bevrijding verder verliep….

  • Column “Afgeschreven”

    Afgeschreven Een dorpsgenote attendeerde mij op de aanwezigheid van een aantal bordjes op onze oude begraafplaats. Ze vroeg zich af wat dit inhield en of ik daar niet eens aandacht aan wilde schenken. Ik ging erop af en telde 30 bordjes met de tekst: Aan de rechthebbende/nabestaande van dit graf. U wordt vriendelijk                verzocht…

Geef een reactie

Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *