Auteur:

  • Waar moet dat heen?

    De vakantiejubels slaan me om de oren. Cruises naar Italië, de Canarische eilanden, last minutereizen naar Griekenland, enzovoort. Ze gaan maar lekker, dacht ik en kieperde de folder in de papierdoos. Wanneer ben ik voor het laatst op vakantie geweest? Dat moet onderhand zo’n jaar of 35 geleden zijn. Hoe houdt een mens het zo…

  • Op een zondag

    Acht uur, heerlijk stil. Nog geen automobilist op weg naar iets of een reutelende BSA of Norton naar een treffen. Want het weer nodigt uit voor een toertje door de landelijke dreven. Daar is het nu nog een beetje te vroeg voor. De radio meldt dat Zweden het Europees liedjesfestival heeft gewonnen. Het was al…

  • April-grillen

    Het was druk in Veendam, veel drukker dan ik had verwacht voor een maandagmiddag. Alsof iedereen de opsluiting vanwege de corona nog steeds aan het inhalen is. Dat is weliswaar al een tijdje geleden en de long-covidpatiënten worden, om aan te geven dat het nu wel genoeg is, sinds kort post-covidpatiënten genoemd. Alsof het hierdoor…

  • GigaGoeieGrijpertjes

    Bij privézaken waar in Nederland een taboe op rust, hoort zeker ook de politieke keuze die men gemiddeld zo eens per jaar (Lands, E-U, Gemeente en Provincie) maakt. Tenzij je lid bent van een politieke partij en dat graag uitdraagt, dan schreeuw je het juist van de daken. Om het netjes te houden, ventileer je…

  • Twee mannetjes

    Dit is mijn 125ste stukje voor de Gieterveen-site. Arjan Klaassens sprak mij op Koningsdag 2013 aan of ik zo af en toe eens een stukje voor hun site wilde schrijven. Digibeet als ik was wist ik niet van het bestaan van deze dorpssite. Ik zegde toe en het eerste stukje verscheen 3 dagen later op…

  • Vrijwillig te kijk

    Met het schrijven van een stukje of een verhaal is het vreemd gesteld. Je kunt niet even een knop omdraaien die een inspiratiemotorretje doet starten. Zo werkt het niet. Sommige schrijvers staan langdurig voor het venster naar buiten te kijken alvorens tot iets te komen. Dat niksen is een manier van werken die denk ik…

  • Eindejaarsbericht 2022

    Je hebt van die dagen dat het leven je niet van harte toezingt. ‘Ik krieg de jaas zowat niet an’, hoorde ik laatst iemand zeggen over het gevoel dat mij vanmorgen bij het opstaan bekroop. Ik wilde er wel even uit, de benen strekken, en ook weer niet. Kwam natuurlijk door dat mistige, kouwe weer….

  • Het leven is puzzelen

    In mijn vrije tijd mag ik graag puzzelen. In mijn vrije tijd, zeg ik. Mijn leeftijd in aanmerking genomen zou je kunnen zeggen: dat is dus altijd! Maar dat houdt geen mens vol. Om Herman Finkers na te spreken ‘Men moet tussendoor ook weleens een stukje eten…’. Nu kun je op heel veel manieren puzzelen….

  • Over de jongeren

    Waar je het als ouderen onderling weinig over hebt, zijn de jongeren. Niet zo vreemd, want je hebt die levenstijd ver overschreden en denkt het liefst vooruit. Tenzij je een beroep hebt (of hebt gehad) waarbij jongeren juist een belangrijk deel uitmaken van je werk. In het onderwijs bijvoorbeeld, in de zorg of jeugdzorg. Mensen…