Column: Het gevoel van… Zondagavond.

wasOpgeruimd staat netjes! Ken je dat gevoel? De kinderen op tijd naar bed, manlief op de laptop en je denkt…ik ga mijn avond nuttig invullen. Een frisse start op maandag geeft mij altijd een voldaan gevoel! Dus pak ik een kop koffie (geen koekje..) en open de harde schijf van het tv kastje. Wat een verzameling aan films en series moet er nog gekeken worden. Vier koppen koffie verder is de taartdiagram met de helft afgenomen. Missie geslaagd! De schijf is opgeruimd.
Naar buiten kijkend krijg ik een ‘alleen op de wereld’ gevoel. De buurt is stil, zelfs de lantarenpalen hebben hun lichten gereduceerd. Ik ben niet bijgelovig, maar schrik toch altijd een beetje als de klokken in huis op 00:00 staan. Misschien toch maar eens tijd om naar bed te gaan.
Een piepje uit de bijkeuken trekt mijn aandacht. Om de stilte van middernacht te doorbreken begin ik hardop tegen mezelf te praten. ‘nou, die was doe ik morgen wel!’ het gesprek gaat verder, ‘nee…je kan het beter nog even ophangen!’ In tweestrijd sta ik bij het lichtknopje…. ‘Nah…ik hang het toch maar op. Bij de gedachte dat ik er morgen nóg eerder af moet, wordt ik ook niet gelukkiger…
Na tien minuten dan eindelijk boven, daar begint het volgende gesprek…..’welke kleren doe ik morgen aan…?’

Vergelijkbare berichten

  • Sjaal-om-dag

    Zo, we hebben de griepprik weer gehaald – het jaarlijkse uitje naar de dokterspost. Het was fris. In het voorbijgaan hoorde ik een mevrouw tegen iemand zeggen dat ze de sjaal om had gedaan. ‘Ja, ’t is vinnig koud’, zei de aangesprokene. Ik moest automatisch denken aan dat ingeburgerde begrip ‘rokjesdag’, waarmee schrijver Martin Bril…

  • Groot en klein leed

    Ik was er even helemaal doorheen, zoals dat tegenwoordig heet. Al die problemen die ons luizig leventje zowat de adem benemen…,  je krijgt er wat van. En kreeg je het nieuws maar van één kant, maar de waarheden en onwaarheden vliegen je als sneeuwballen om de oren. Je weet niet meer wáár je en in…

  • Geen pijl op te trekken

    Laat ik het maar eerlijk zeggen: ik heb erg met de boeren te doen. Niet dat dat een overmoedige heldendaad is, maar enigszins gewaagd is het wel, want ons land lijkt zich steeds meer op te delen in voor- en tegenstanders van de door het Rijk  opgelegde maatregelen om de stikstofuitstoot te verlagen en daarvan…

  • Column: Een sprookje

    Ik houd niet zo van sprookjes, dit om te beginnen. Dat had ik vroeger al. Het heeft te maken denk ik met het al te opzichtig verliezen van de slechterik en het winnen van de geslachtofferde. Noem het maar een soort Assepoester-syndroom of een Hans en Grietje-traumaatje. Nee, ik las liever de Kameleon of Arendsoog….

  • Het juiste pad

    Vandaag is het precies 80 jaar geleden dat onze provincie en dus ook ons dorp werd bevrijd van de bezettende Duitse macht. Daar is de afgelopen dagen terecht veel aandacht aan besteed, want de vrijheid die hierdoor ontstond bleek van enorme waarde. Dit nooit weer, werden gevleugelde woorden, maar houdbaar bleken ze niet. Elders in…

Geef een reactie

Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *