Column “Sinterklaas en Malle Jan”

Sinterklaas en Malle Jan

In de krant las ik onlangs dat de naam Jan bijna niet meer als naam voor een nieuwgeborene worden gebruikt. In de top 20 komt hij niet voor en dat terwijl de Nederlandse geschiedenis bol staat van de Jannen. Weinig ouders van nu die kennelijk refereren aan één van de vele Jannen die ons kikkerlandje groot hebben gemaakt. Ik zal niet meteen roepen dat dit een schande is, want er zijn ook Jannen die het noemen niet waard zijn. Jan met de korte achternaam bijvoorbeeld, of Jan Hagel of Jan Doedel. Met zo iemand kom je liever niet thuis. In mijn scholentijd -opa spreekt!- zat er in elke klas wel een Jan. Míjn naam stond trouwens ook decennia-lang in de top 10 en is ook afgevoerd. Van die vroegere lijst van kindernamen is niets meer over. Geen Hendrikken meer, geen Harrie’s, Henkies, Dikkies of Berten. In tegenstelling tot toen worden de namen nu uit het grote boek van beroemdheden gehaald en kom je namen als Noah, Finn, Dylan, Milan en Sven tegen. Bij de meisjes zijn Tess, Zoë, Anouk, Mila en Lynn populair. De lijst (jongens en meisjes) wordt echter aangevoerd door Anna en Daan. Dat is dan weer hoopgevend. De namen Piet en Klaas komen helemaal niet meer in de lijst voor en zo wordt het trio Jan, Piet en Klaas de vergetelheid ingestuurd. Je kunt moeilijk aankomen met Liam, Finn en Sven om de gewone man smoel te geven?

Maar genoeg, want er gebeuren heftiger dingen in de wereld om ons druk over te maken. Amerika krijgt een nieuwe president. Een grote, witte boeman. Dat worden nog hete dagen in USA; mark my words! Wïj hebben onze eigen Mark en die krijgt het ook moeilijk komend voorjaar, want grote Geert ademt Mark broeierig in de nek. Allemaal nog ver weg. Toch is er al sprake van verkiezingskoorts, zeker nu Donald Trump allerlei bakens gaat verzetten.

Wie het ook, en dan wat betreft beeldvorming, moeilijk hebben zijn de schoorsteenvegers. Niet alleen omdat er steeds meer geschoorsteenveegd wordt, maar nu met de nieuwe opvattingen over Zwarte Piet krijgt de schoorsteenveger oude stijl aardig met de roe op zijn billen. Er schijnen nu al kinderen te zijn die het beroep van schoorsteenveger zien als een concurrent van de echte Zwarte Piet. Dat komt door die schoorsteenvegervegen. Zo’n man durft de straat bijna niet meer op. De vraag of er überhaupt nog schoorstenen zijn om de cadeautjes bij neer te laten stellen die kinderen niet. Nietemin is de schoorsteenveger de gebeten hond. Ik heb al voorgesteld om nu de zaak zo uit de klauw loopt ook Zwarte Piet maar af te schaffen en er Malle Jan van te maken, want daar gaat het aardig op lijken. Dat zou een enorme opwaardering van de naam Jan zijn en aldus krijgt de naam Piet ook weer gewoon de eer die het toekomt. Wat we te zijner tijd met Klaas doen valt nog te bezien, want er klinkt vanuit het Bisschoppenfront gemor dat de liefdevolle taak van de Goede Sint zonder zwarte knecht van elk nut gespeend is. 5 December is ooit ontstaan voor héél het volk. Als een gezellig volksfeest voor de Jannen mét en de Jannen zónder pet en voor de Pieten en de Klaasen. Laten we dat vooral zo houden. Het zal op den duur toch niet overgenomen worden door die nieuwe heilige … Sint Halloween, met zijn afzichtelijke gruwelknechten? Nee, dan toch maar Sinterklaas met zijn 1000 keer vriendelijker roetpieten. Wie weet valt er nog wel iets moois van te maken. Ik wens u in ieder geval veel cadeautjes en niet alleen uit eigen zak!

 

Willem

Vergelijkbare berichten

  • Dorpshuis in het licht

    Een lezer van het stukje over het nieuwe sportveld dat ik onlangs schreef, zei me terloops dat ik de naam fout had geschreven. Het moet Hoogkaamp zijn,  niet Hoogkamp. Bij deze dus. Nu ik het toch over het dorpshuis heb; begin 2020 zal het 55 jaar geleden zijn dat de Stichting Dorpshuis Gieterveen werd opgericht,…

  • B Mea culpa

    Het schrijven van stukjes, ook wel columns genoemd, zoals door duizenden Nederlanders wordt gedaan, is niet zonder risico. Dat merkte ik zo-even, toen mij werd gevraagd of ik het onlangs geplaatste stukje van de site wilde halen. Iemand herkende hierin zijn vader, die ik niet aardig had weergegeven. Dit spijt me oprecht en ik heb…

  • Eindejaarsbericht

    We lopen tegen het eind van een wel heel bijzonder jaar. De overzichten van de kranten en tijdschriften en van de televisie- en radiozenders, zullen voor een groot  deel gaan over het coronadrama. Want dat wás en ís het nog steeds. Soms, vooral in het begin van de verspreiding van het virus, werd er een…

  • Een plek onder de zon

    Mij zult u niet horen dat de zon deze ochtend haar best niet deed. Ik zeg dit omdat PVV-voorman Wilders bij de presentatie van het langverwachte coalitieakkoord ons Nederlanders dit beloofde. Hij zei het hardop: ‘De zon zal weer gaan schijnen in Nederland’. Niks op tegen, zou ik zo zeggen. Dat die verrekte zon al…

Geef een reactie

Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *