Het störmt, het broest….

d’Er is nog niks aan de hand, de vogels zitten nog rustig te kwinkeleren op de takken, maar het gaat natuurlijk wel gebeuren. Daar kun je donder op zeggen! De radio heeft het over code oranje en zelfs rood, nou dan weet je wel wat ‘d er op ons af komt . Ik heb sterk het idee dat sinds stormen namen krijgen, het er voor ons niet beter op is geworden. Vroeger gingen stormen roemloos ten onder, maar nu hebben we het over Corrie of over Dudley alsof het iemand uit onze eigen kring is.  Alsof we er bij wijze van spreken zelf aan hebben meegewerkt. Maar als die nieuwe störmen het gevolg zijn van het opwarmen van de aarde, dan is dat misschien voor een deel ook nog wel waar. Want waar het ook störmt; bij de koeienboeren. Hun koeien produceren veel te veel co2 gassen. Dat kan wel waar zijn, zeggen ze, maar al die vliegtuigen dan? Daar hebben ze een punt. Al die niets-om-het-lijf vliegreisjes en die giga-containerboten uit China met spullen die bij het uitladen al slijtageplekken vertonen? Ik kan mij de kritiek van de boeren heel goed voorstellen. Hetzelfde geldt voor het aflasten van de theatervoorstellingen van Het Pauperparadijs te Veenhuizen, terwijl andere festiviteiten met evenveel of nog veel meer bezoekers gewoon doorgang kunnen vinden. Dat wrikt. Als we dan toch de co2-uitstoot moeten verminderen, dan over de hele linie.

En het störmt ook in het UMCG. Zal de kinderhartafdeling nu wél of níet in de stad blijven? We hebben zelf een veel te vroeg geboren kindje in de familie en zonder UMCG had dat kereltje het drie jaar geleden zeer waarschijnlijk niet gered. Bijkomend probleem is dat de vader en de moeder hun daagse werkzaamheden niet hadden kunnen voortzetten als ze elke dag helemaal naar Utrecht hadden moeten reizen. Denk eens aan de eventuele hotel- en parkeerkosten die je moet maken. Daar wordt in Den Haag te makkelijk overheen gewalst. Maar ja, ik heb al vaker gezegd; voor veel mensen houdt Nederland voorbij de IJssel op te bestaan. Je ziet het met de achterbakse afspraken over de gaslevering aan Duitsland en met de trage afhandeling van de aardbevingsherstelwerkzaamheden. We horen er in veel gevallen echt niet bij.

En ook aan de buitengrenzen van Europa störmt het. Dat is te zeggen, het störmt op diplomatiek niveau. In Oekraïne zet de bevolking zich schrap. Wat zal het worden: Poetin of Biden? Het zou op een regelrechte ramp voor het land en het volk kunnen uitdraaien als Rusland zijn zin doorzet. Daar zit niemand op te wachten. Oekraïne lijkt een heel eind weg, maar Duitsland en Polen door en je bent er al.

En verder störmt het van binnen bij heel veel mensen. Want het coronavirus zwakt langzaam af en we mogen voortdadelijk weer onbeschermd naar winkels, cafés, stadions, museums, theaters, enzovoort…! Dat is fantastisch! Zeker. Maar ík houd me nog even in. De störm is bij mij nog niet helemaal gaan liggen. Nog even geen Pauperparadijs of Frida Kahlo. Het is bij velen kiezen tussen twee uitersten: als losgeslagen koeien naar Schiphol broezen en het milieu daardoor zwaar belasten óf de lessen die we de afgelopen twee jaar hebben geleerd in praktijk brengen, dat wil zeggen; het leventje rustig weer opbouwen? Maar eerst de gevolgen van Eunice maar es afwachten en wie weet staat Fia ook al te trappelen en daarna Geessie….

Willem.

Vergelijkbare berichten

  • Eenzame wolven

    Het is me wat, met de wolven bedoel ik. Sinds eeuwen uit ons geheugen geschrapt, behalve in sprookjes. Maar sinds kort bestaat de kans dat een hond(en)uitlater ineens een wolf spot en dat deze zelfs een stukje met Bella of Luna mee loopt. Dat komt door de geur die Bella of Luna verspreidt en die…

  • Column: Lotgenoten

    Wilfried zit op zijn favoriete stek op de vensterbank naast mijn leestafel en snort zich de kaken blauw. Er ligt een dun laagje sneeuw op het pleintje. Alsof iemand daar vannacht een zak suikerpoeder heeft leeggestrooid. Gerrit loopt er voorzichtig omheen. Ik hoor aan het afnemen van het snorren dat Wilfried hem goed in de…

  • Geen pijl op te trekken

    Laat ik het maar eerlijk zeggen: ik heb erg met de boeren te doen. Niet dat dat een overmoedige heldendaad is, maar enigszins gewaagd is het wel, want ons land lijkt zich steeds meer op te delen in voor- en tegenstanders van de door het Rijk  opgelegde maatregelen om de stikstofuitstoot te verlagen en daarvan…

  • Het juiste pad

    Vandaag is het precies 80 jaar geleden dat onze provincie en dus ook ons dorp werd bevrijd van de bezettende Duitse macht. Daar is de afgelopen dagen terecht veel aandacht aan besteed, want de vrijheid die hierdoor ontstond bleek van enorme waarde. Dit nooit weer, werden gevleugelde woorden, maar houdbaar bleken ze niet. Elders in…

  • Internet-boeverij

    Een tijdje geleden kwam ik op mijn ochtendwandeling met ons hondje een man tegen. Ik stond, terwijl Rossi zijn behoefte deed, te kijken naar de bouwvorderingen van de windmolens – door sommige mensen windturbines genoemd, maar ik wil het niet lelijker maken dan het al is. De man zei dat je zo weinig kijk hebt…

  • Twee mannetjes

    Dit is mijn 125ste stukje voor de Gieterveen-site. Arjan Klaassens sprak mij op Koningsdag 2013 aan of ik zo af en toe eens een stukje voor hun site wilde schrijven. Digibeet als ik was wist ik niet van het bestaan van deze dorpssite. Ik zegde toe en het eerste stukje verscheen 3 dagen later op…

Geef een reactie

Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *