Oververhitte huizenjagers

Jaren geleden schreef ik een stukje over een man die ons huis meende te kunnen kopen. Het was in de tijd dat de huizenprijzen in een dip zaten en de WOZ-waarde met wat zakgeld nog te vereffenen was. Dat is nu wel anders. In dat verhaaltje situeerde ik een nogal patserige man in een cabriolet die precies recht voor ons huis stop hield. Hij parkeerde met een doel en dat verstond ik woord voor woord. Ik was namelijk in de tuin bezig enige bijzettafeltjes te schilderen. De man zag mij niet, ik hem wel. ‘Nummer 52, ja daar sta ik […]

Column: Scheuvel’n tegen Ko Fit

Van alle tot nu toe van Staatswege eerst geadviseerde en later verplicht gestelde maatregelen om het coronavirus de kop in te drukken, heb ik nog de minste moeite met de avondklok. Dat komt omdat ik ’s avonds al niet vaak de deur uit ging. Vóór de anderhalvemeterafstand, het elkaar niet meer mogen aanraken, de lockdown en de mondkapjes die ons tot wildvreemden maken in werking gingen, deden we weleens een avondje Geert Teis of een muziekmiddag hier of daar, maar dat was plotsklaps allemaal van de baan. Nu komt het er steeds meer op aan of zich een derde golf […]

Sneeuw & andere ongemakken

Terwijl ik dit schrijf ligt er een dun laagje sneeuw. Daaruit kunt u als lezer precies opmaken wanneer dit was, want hoe vaak sneeuwt het nog in Nederland? Vorige week viel er in het uiterste puntje van Limburg ook een laagje en prompt stond er een file sneeuwtoeristen. Ik had bijna ‘ramptoeristen’ neergetikt. Door het advies van Staatswege zoveel mogelijk binnen te blijven, wordt elk veilig geacht verzetje  aangegrepen om er even uit te gaan. Dat kon je ook zien aan het bostoerisme van afgelopen voorjaar,  zomer en herfst, met de nodige overlast en opstootjes. Een mens is van nature […]

Column: Eindejaarsbericht

We lopen tegen het eind van een wel heel bijzonder jaar. De overzichten van de kranten en tijdschriften en van de televisie- en radiozenders, zullen voor een groot  deel gaan over het coronadrama. Want dat wás en ís het nog steeds. Soms, vooral in het begin van de verspreiding van het virus, werd er een vergelijking gemaakt met de Spaanse griep. Dat was ver gezocht, want dat virus heeft gezorgd voor miljoenen dodelijke slachtoffers. De medische wetenschap stond nog in haar kinderschoenen en was niet toegerust op de stroom van besmette patiënten. Bijna geen dorp ontkwam aan deze verschrikking. In […]

Column: Zonder publiek

Het is geen makkie om in deze sombere najaarsdagen positief te blijven. Ik heb in wezen weinig klagen, maar je zult voor je brood afhankelijk zijn van de dwarrelende regels uit Den Haag. Gek zou ik er van worden. Mogen we nu met 3 of met 4 mensen gedurende één dag onder hetzelfde dak, valt familie daar ook onder en is het mondkapje nu wél of níet verplicht..?  Van die dingen. Om tureluurs van te worden. Als burger kun je het beste zoveel mogelijk thuis blijven en alleen uitgaan als het  echt nodig is. Voor het sinterklaasgebeuren hoef je de […]

Internet-boeverij

Een tijdje geleden kwam ik op mijn ochtendwandeling met ons hondje een man tegen. Ik stond, terwijl Rossi zijn behoefte deed, te kijken naar de bouwvorderingen van de windmolens – door sommige mensen windturbines genoemd, maar ik wil het niet lelijker maken dan het al is. De man zei dat je zo weinig kijk hebt op die markt,  dat er zoveel langs je heen gaat en dat het zo ondoorzichtig is. Ik zei dat dat wel meevalt, maar dat je als kleine burger weinig in de melk te brokkelen hebt. Toen begon hij over complotdenkers, want dat is een niet […]

Column: Mondkapjeskoorts

Even leek het erop dat het leven zijn gewone loop zou hernemen. De straten werden drukker, de terrassen oogden levendiger en ons dorpshuis hervatte voorzichtig haar werkzaamheden. Maar schijn bedriegt, want die anderhalve meter afstand moet wel worden aangehouden en dat scheelt zeker voor de uitbaters meer dan een slok op een borrel. En toen kwam alsnog de gevreesde tweede golf. Was te voorzien, zegt de één, hadden we maar niet zo massaal op vakantie moeten gaan, de grenzen dicht moeten houden! Maar ook in landen waar de regels wél stringent werden nageleefd, stak dat rottige virus de kop weer […]

Gebed zonder eind

U weet, beste lezers van deze site, dat ik geen stukkiesschrijver ben van harde, knallende woorden en evenmin van al te doorzichtige superlatieven. Ik stoot niet graag mensen voor hun kop, want uiteindelijk kom je elkaar tezijnertijd weer tegen en dan heb je wat uit te leggen. Maar soms moet het, soms kun je niet anders. Hiermee wijk ik dus af van mijn paadje. De kwestie is deze. Ik heb in een eerder stukje al eens geschreven over de perikelen bij de aanleg van de glasvezelkabel. Wat voor toestanden dit gaf en hoe beroerd hier en daar de tegels in […]

Herstart ‘Hoeskaomer’

Woensdagmorgen 2 september j.l. was de eerste ‘Hoeskaomer’ nieuwe stijl. We hebben ons te houden aan de van staatswege voorgeschreven regels. Dat wil zeggen: handen desinfecteren bij de ingang, jas of andere kledingstukken in de garderobe hangen, in de grote zaal plaatsnemen en op die plek gedurende de aanwezige tijd blijven zitten. Dit alles om te voorkomen dat we heen en weer gaan lopen en de voorgeschreven anderhalve meter niet naleven. Daardoor kan er ook geen rummikub worden gespeeld of gekaart. Helaas moet dit zo. Een andere keuze heeft het dorpshuis in de gegeven omstandigheden niet. Bovendien, zou het negeren […]

Van deze site bekeken

Het zijn rare tijden, zeg ik de halve wereld na. Overal zorgt het coronavirus voor onrust. Vanaf half maart dit jaar kwam er plotseling een eind aan het gaan en staan van ons vrije westerlingen en werd quarantaine een veel gebruikt woord. We schikten ons er naar, het was niet anders. Dat er hierdoor hele bedrijfssectoren, recreatieve en cultuur-en welzijnsinstellingen zouden omvallen, bezagen we met lede ogen. Zo tegen juli zou het allemaal wel voorbij zijn en konden we weer vrij over straat, weer op visite en op vakantie en zou de economie zich wel herstellen. De soep was wel […]

Dorpstoneel van hoog niveau

Er is een toneelstuk van William Shakespeare, een komedie, dat vertaald is als ‘Klucht der dwalingen’. Hij schreef het rond 1593 en het wordt nog steeds opgevoerd. Zo zie je dat sommige drama’s van alle tijden zijn. Vanaf het moment dat de werkzaamheden met de aanleg van de glasvezelkabel begonnen, kwam de titel van dit stuk regelmatig in mijn gedachten. Het voelde langzamerhand als een baksteen op mijn zwakke maag. We hadden, zeggen we nu, nooit voor die kabel moeten kiezen. Nou ja, dat is te zeggen, misschien wel voor die kábel, maar niet voor het bedrijf dat het uitvoerde. […]

Intussen in ons dorp…

We leven in roerige tijden. Ik ben al eens eerder een stukje met eenzelfde soort intro begonnen en toen loste de beroering ook stilletjes  weer op. Maar nu komt er wel érg veel samen. Of dat mede veroorzaakt wordt door de strenge regels die ons vanwege de angst voor coronabesmetting van bovenaf worden opgelegd, is de vraag. Feit is wel dat een aantal wereldleiders het met de ernst van het ziekmakend virus niet zo nauw nemen en dat maakt mensen woedend en dit zou best eens kunnen overslaan op zaken die er ogenschijnlijk niets mee te maken hebben. Demonstraties tegen […]

Voorzichtig vooruit

Vandaag is het 5 mei – 5 mei 2020. Een stille dag, niet veel anders dan de dagen van de afgelopen zes weken. Toen gingen vanwege de angst voor coronabesmetting vele  deuren op slot en werd het stil op straat. Al spoedig werd er door mensen die ver na de beëindiging van de Tweede Wereldoorlog waren geboren gezegd dat het ‘wel leek alsof het oorlog is’. Een vergelijking die kant noch wal raakt, maar een mens in nood zegt soms rare dingen. Er wordt ook gezegd dat wij, de mensheid, hier misschien wel van zullen leren. Daar twijfel ik aan. […]

Column: Bevrijding!!

13 april. Vandaag is het precies 75 jaar geleden dat Gieterveen werd bevrijd. Bijna 5 jaar had het geleden onder de knoet van de Duitse Wehrmacht met alle gevolgen van dien. Ik had er nog een verhaal over willen schrijven, over hoe de Polen bij De Hilte aankwamen en over hoe de bevrijding verder verliep. Van mijn vader weet ik wel het een en ander en verder van een paar nog in leven zijnde ooggetuigen. Maar het coronavirus gooide roet in het eten. Daardoor konden de struikelstenen aan de Torenveen en de Veenakkers ook niet worden gelegd. Dat ik -en […]

Voorjaar… of toch niet?

De wandelingen door mijn dorp en omgeving worden voor een groot deel ingegeven door de biologische ritmiek van Rossi. Lange tijd ligt hij ’s ochtends op zijn stoel of op zijn matje en plotseling springt hij overeind en wil eruit. Met een tuintje als de onze is dat op zich geen probleem, maar meneer wil meer. En zo begeef ik mij ’s morgens tegen half tien op pad. Dat was tot voor enige weken geleden geen enkel probleem. Ik liep mijn loopje, moest regelmatig uitwijken voor een passerende auto of trekker en sprak onderwijl menigeen aan. Maar ineens lijkt de […]

Het corona-monster

Mensenkinder… wat is toch aan de hand met de wereld de laatste tijd? Hadden we  vorig en dit jaar het stikstofgedoe met vooral boze boeren, problemen in de zorg en bij het onderwijspersoneel en nu is een voor het menselijk oog onzichtbaar virusje de doerak. Al die voorgaande zaken zijn nog te tekkelen, maar dit is wel even andere stof. We zouden nog een treinreisje naar Utrecht maken, de Grunniger Toaldag bijwonen in het Forum te Groningen en een avondje naar Geert Teis…  Gaat allemaal niet door óf staat op losse schroeven. ’t Is waar, er zijn ergere dingen.  Maar […]

Het verhaal van de Cohens & de Nijveens

Het zal u denk ik niet zijn ontgaan dat er binnenkort aan de Veenakkers en aan de Torenveen struikelstenen worden gelegd. De Schakel heeft er al enige aandacht aan geschonken. Struikelstenen zijn gedenksymbolen voor de slachtoffers van de nazi-terreur van De Tweede Wereldoorlog. Het zijn blokjes van 10 bij 10 centimeter, voorzien van een messing (geelkoperen) plaatje met daarop de naam van de omgekomene, het geboortejaar, sterfdatum en de sterfplaats. De steen(en) worden bevestigd tussen de klinkers, tegels of asfalt van het trottoir voor het huis waar de persoon of personen hebben gewoond voor ze werden weggehaald en niet meer […]

Column: Kleine en Grote boodschappen

De jaarwisseling is achter de rug, de laatste rolletjes en kniepertjes opperdepop en er gebeurde alweer van alles. We hoorden over een grootschalig politieoptreden bij de woonboerderij op Nieuwjaarsdag (bleek nogal veel storm in een glaasje water) en veel gemopper over de aanleg van de glasvezelkabel. Op kerstavond begaf ik mij, aangetrokken door de sierverlichting, met Rossi naar de Broek en brak bijna mijn nek over zo’n omhoog stekend draadje. Vanuit de kerk hoorde ik ‘zuivere engelen’ zingen en toen ik mij naar een tafel naast de ingang begaf, werd mij gevraagd of ik misschien zin had in een beker […]

Column: Eindejaarsbericht

Het leven wordt naarmate het vordert steeds meer een herhaling van zetten. Men kan daar tobberig over doen, de medemens ermee storen; men kan ook proberen het van zich af te schuiven. In de zomertijd, met de zon vol op je knar, de voeten in een bak water en een consumptie binnen handbereik heeft een mens er minder last van dan in de donkere decemberdagen. Wat ook niet erg opbeurend schijnt te werken zijn die oogverblindende kerstfolders en boekwerken van de voedselwinkels waarin onze exorbitante rijkdom breed wordt uitgemeten. Vooral in deze maand is het bijna te veel van het […]

Column: Gevalletje van niks

Van Godfried Bomans weet ik -uiteraard niet persoonlijk, maar uit één van zijn vele stukjes- dat schrijvers nogal eens geneigd zijn een hen overkomen gebeurtenis te snel op papier te smijten. Bomans zei hierover dat het vocht van de emotie eerst moet opdrogen voor men het verhaal schrijft. Nu ben ik een Bomansbewonderaar en -lezer en heb mij altijd aan deze regel gehouden, maar vanmiddag overkwam mij toch iets dat ik meteen op het scherm kwakte. Ik zal het zeggen. U weet, ik heb er vaker over geschreven, dat ik het op mijn loopjes met de hond (‘Rossi is de […]